Pinda’s & kroketten

Vandaag was er een bijeenkomst van Stichting Mijn Roots, in Utrecht. Voor het eerst ontmoette ik Ana, Christine en Corianne (die sinds kort ook voor Mijn Roots werkt) in levenden lijve. Wat een aparte ervaring om me tussen tientallen geadopteerden uit Indonesië te begeven! Allereerst was daar Sander. Een medegeadopteerde maar ook medemuzikant. Door Mijn Roots waren we gevraagd samen een lied ten gehore te brengen. En hoewel we elkaar tot vandaag nog niet hadden ontmoet, laat staan samen hadden gerepeteerd, leek het op het podium alsof we vaker samen…

Read More

Een docu

“Misschien kunnen we er een documentaire van maken,” zeg ik tegen Aldine. Met mijn stokjes probeer ik een stukje sashimi te grijpen, maar de tonijn glijdt terug op het bord. Wat een nep-Aziaat ben ik toch ook. Aldine is documentairemaakster. Een jaar geleden heb ik voor haar bedrijf een logo ontworpen. Zo heb ik haar leren kennen als een doortastende, innemende vrouw, die weet wat ze wil. Ze maakt prachtige dingen. En misschien, heel misschien… kunnen we iets met dat verhaal van mij. Nee, ik hoef dan niet per se zelf in…

Read More

Gebroken hart

Een gebroken hart. Twee helften apart en toch samen. Veel symbolischer kon ik het niet bedenken. Vandaag kocht ik twee kettinkjes met twee – in elkaar passende – halve hartjes. In de ene helft de naam van mijn zus gegraveerd, in de andere helft die van mij. Zo kan ik mijn zus voortaan dicht bij me dragen. En zij mij. Ook voor haar kinderen, mijn drie neven en mijn nichtje, heb ik geshopt. Mijn neefje T., die onze mails uit en naar het Engels vertaalt, krijgt een Ajax-shirt. Hij houdt erg van voetbal…

Read More