Een bed van rozen, jasmijn en orchideeën

De enige manier waarop ik concreet kon bijdragen aan moeders herdenking, was zorgen voor een grafsteen. Die ontbrak nog. Mijn vermoeden was dat de familie hier zelf niet de financiële middelen voor had. Zomaar voorstellen een grafsteen voor ze te kopen, durfde ik niet. Wie weet hoe gevoelig dit lag (ik realiseer me dat ik weinig weet over de Indonesische cultuur en omgangsvormen). Een grafsteen bleek omgerekend nog geen twintig euro te kosten, dus waar hadden we het over. Maar voor hun maatstaven was dat een godsvermogen. Voor mij slechts…

Read More

Een tweede bezoek aan Magelang

Hoewel Teguh tijdens zijn eerdere bezoek aan mijn geboortestad antwoord heeft gekregen op mijn grootste vraag – leeft mijn moeder nog? – is het verhaal voor mij nog lang niet rond. Als het iets teweeg heeft gebracht, dan voornamelijk nog méér vragen. Op welk moment in mijn moeders leven ben ik geboren? Was zij getrouwd met de vader van mijn zus? Is zij tijdens dat huwelijk zwanger geraakt van mij (hoe kan mijn halfzus anders drie jaar ouder zijn dan ik)? Kan iemand me meer vertellen over de zwangerschap en…

Read More

Ik heb een zus!

Ik was op alles voorbereid, dacht ik. En al helemaal op het bericht dat mijn moeder zou zijn overleden. Maar dat mijn zoektocht zo ironisch zou lopen: je wacht 38 jaar en bent uiteindelijk zes dagen te laat. Extra wrang is dat mijn moeder – vlak nadat ze me naar Jakarta had gebracht om me ter adoptie af te staan – nog geprobeerd heeft om me terug te halen. Dat is wat me door Mijn Roots is verteld. Ik voel haar pijn als ik daaraan denk.   Het goede nieuws is:…

Read More