Een nieuw spoor (voor Victor)?

Een mail komt binnen via mijn wuzzel-website. “Ik heb een beetje een rare vraag…” Een openingszin die meteen mijn aandacht trekt. De afzender heeft het artikel van Victor en mij in de krant zien staan. Het is met name haar vader die ons verhaal met veel aandacht heeft gelezen. En nu zoekt hij contact met Victor, schrijft ze. Victor heeft meer gaten in zijn verleden dan ik. Veel meer. Heb ik het enorme geluk dankzij Stichting Mijn Roots mijn hele Indonesische familie te hebben teruggevonden, voor Victor lijkt die uitkomst nog ver weg. Althans, daar is hij van overtuigd…

Read More

Facebook: brief aan Victor

Hoi Victor, Je kent me niet. En ik jou eigenlijk ook niet. Toch hebben we al best wat meegemaakt samen. Kijk, op deze foto staan wij (jou heb ik rood omcirkeld). Schiphol, woensdag 24 augustus 1977: we zijn net geland na een lange vlucht. Onze moeders, onze cultuur, alles hebben we achtergelaten in ons geboorteland Indonesië. Maar we hebben elkaar. En de twee Nederlandse toeristen die toevallig in Indonesië op vakantie waren, mejuffrouw Lia Maas en mejuffrouw Tack. Zij kregen op een zekere dag zomaar twee baby’s in hun armen…

Read More

Dat jongetje dat naar Gouda ging

Tijdens het doorbladeren van een fotoalbum valt mijn oog op een foto, die mij zo bekend is. Het is een foto waarop twee Nederlandse vrouwen beiden een klein Aziaatje in hun armen vasthouden. Die Aziaatjes, dat zijn Victor en ik. Victor is een naam, die ik al van jongs af ken. Mijn ouders hebben me altijd verteld over ‘dat jongetje dat samen met mij naar Nederland vloog op 24 augustus 1977′. We werden aan willekeurige toeristen meegegeven, die hun vakantie in Indonesië hierdoor op een wel heel bijzondere manier afsloten….

Read More

Hallo en vaarwel, mama…

Er zijn vijf fasen van rouw. Ontkenning is er één van. Die fase sla ik gemakshalve over. Of ik heb haar onbewust in de afgelopen jaren al doorlopen, dat kan ook. Hoe het ook zij, ik geloofde Christine (Mijn Roots) direct op haar woord toen ik haar sprak. Het was het meest ongeloofwaardige verhaal dat ik ooit had gehoord. En toch twijfelde ik er geen moment aan of het waar was. Ze belde me vanmiddag, stipt om 15.00 uur. Precies zoals ze even daarvoor in een e-mail had aangekondigd. ‘We hebben nieuws betreft je zoektocht.’ Een week…

Read More

Mijn gezicht op een affiche

Een vriendelijke Aziatische vrouw lacht me toe vanaf het scherm. In haar armen een baby. Die baby, dat ben ik. De vrouw, dat is Martha Chen. Dit plaatje is me zo vertrouwd. Zolang ik me kan herinneren, heeft deze foto van Martha en mij in mijn fotoalbum gezeten. Op de eerste bladzijde, naast mijn geboortekaartje. Toch bizar om ons nu op een ‘gezocht’-affiche te zien staan. Het is onderdeel van het actieplan van Mijn Roots. Via social media proberen ze Martha op te sporen. Ook worden er affiches uitgedeeld in…

Read More